به كاشان رسيد احمد بن عزيز بن دلف العجلى او را اكرام كرد و ترحيب نمود و خلعت‌هاى بسيار و بارگيرهاى نيكو و چندين تجمل به دو بخشيد و مقرر گردانيد كه هر سال يك هزار مثقال طلا با يك سر اسب مسرّج « 1 » به دو دهد . پس ابو صديم الحسين بن على بن آدم و يكى ديگر از رؤساى عرب در عقب بيرون آمدن موسى بن محمد بن على از قم برسيدند و اهل قم را به سبب بيرون كردن او توبيخ كردند . پس رؤساى عرب را به طلب ابو جعفر موسى بفرستادند تا شفاعت كردند و او را به قم باز آوردند و بسيار اعزاز و اكرام كردند و از مال خود از براى او سرائى خريدند ، و همچنين چند سهم از قريهء هنبرد و اندريقان و كارجه از براى او از ورثهء مراخم بن على اشعرى خريدند و بيست هزار درم از براى او قسمت كردند و به دو دادند . و در روايت ديگرى است كه چون عرب قم به ابى جعفر موسى پيغام فرستادند كه تو را از همسايگى ما بيرون مىبايد رفتن ، او برقع از روى بينداخت و ايشان او را شناختند . پس محمد گفت همت و اعتقاد ايشان محقق شد و اين سراى و سهام و اموال به دو دادند ، پس موسى قصد عبد العزيز بن دلف عجلى كرد . عبد العزيز او را اعزاز و احترام و اكرام كرد و خلعت‌ها و مركبها بخشيد و وظيفهء ساليانه معين كرد ، چنان‌چه ذكر شد . بعد از آن به قم مراجعت نمود ، ديگرباره اهل قم او را اعزاز و اكرام كردند و از دنيا وى متمتع و مرفه گردانيدند ، چنانچ‌كه مستغنى شد ، و بعد از آن او را احتياج نبود به شهرهاى ديگر رود ، به جهت وجه معاش و به قم املاك خريد و آب و زمين پيدا كرد و متوطن شد . بعد از آن خواهران او زينب و ام محمد و ميمونه دختران محمد بن على ( امام محمد تقى ) عليه السّلام در طلب او از كوفه به قم آمدند و بر عقب ايشان بريهه دختر موسى بيامد و ايشان به مقبرهء بابلان آن‌جا كه قبر فاطمه بنت موسى بن جعفر است مدفون شدند ، و موسى به قم مقيم بود و از آن‌جا به جائى ديگر نرفت تا آن‌گاه كه او را وفات رسيد در شب چهارشنبه هشت روز به آخر ماه ربيع الاخر مانده سنهء ست و تسعين و مأتين ( 296 ) . او را در سرائى كه معروف بود به دو كه اليوم مشهور است به مشهد او دفن كردند ، و در قديم آن سراى معروف بوده است به محمد بن الحسن بن ابى خالد اشعرى ملقب به شنبوله . و اول كسى را كه بدين سراى دفن كردند موسى بن محمد بن على بن موسى بود و

--> ( 1 ) - داراى زين ( د )